Bir Akşam Kayseri’de Başlayan Hikâye
Telefon ekranına düşen tek cümle
O akşam Kayseri’nin soğuğu, pencere kenarından içeri sızıyordu. Kaloriferin sesi bile içimdeki sessizliği bastıramıyordu. Gün boyu dışarıda dolaşmış, hiçbir şey düşünmemeye çalışmıştım ama eve dönünce insanın kendiyle kalması kaçınılmaz oluyor.
Telefonu elime aldığımda sosyal medyada kaydırırken eski bir arkadaşımın paylaştığı bir cümleye takıldım: “Safe izledin mi? Safe hangi platformda?”
Bir an durdum. Sanki o soru sadece ekranda değil, kafamın içinde de yankılandı.
Safe hangi platformda?
Basit bir cümle gibi duruyordu ama bende açtığı boşluk hiç de basit değildi. Çünkü bazı sorular sadece bilgi istemez, aynı zamanda bir şeyleri hatırlatır. Unuttuğunu sandığın bir duyguyu, yarım kalmış bir hissi geri getirir.
O an, yıllar önce yarım bıraktığım bir hikâyeyi hatırladım.
Yarım kalan şeylerin ağırlığı
Ben 25 yaşındayım ve Kayseri’de yaşıyorum. Dışarıdan bakınca sıradan bir hayat gibi görünüyor olabilir. İşe gidip geliyorum, akşamları eve dönüyorum, bazen kahve içiyorum, bazen hiçbir şey yapmadan yatıyorum. Ama içimde hep konuşan bir taraf var; susturamıyorum.
O gün Safe hakkında soruyu gördüğümde içimde bir huzursuzluk oluştu. Çünkü ben bazı dizileri, bazı filmleri sadece izlemem; onlarla yaşarım. Bir sahne, bir karakter, bir cümle bile günlerce içimde dolaşır.
“Safe hangi platformda?” sorusu da işte böyle bir şeydi. Sanki izlenmemiş bir şey değil, tamamlanmamış bir duygu gibi hissettirdi.
Bir anda aklıma lise yılları geldi. O zamanlar bir arkadaşım vardı, her şeyi birlikte keşfederdik. Diziler, filmler, müzikler… İnternetten bir şey bulmak bizim için küçük bir maceraydı. “Bu nerede var?” diye sormak bile bir heyecandı.
Şimdi ise o heyecanın yerinde garip bir boşluk var.
Safe Arayışı ve İçimdeki Eksiklik
Toptankilit ailesine merhaba! Bu içerikte “Safe hangi platformda” hakkında kapsamlı bir rehber hazırladık.
Bir arama değil, bir kaçış
O gece telefonu elime alıp gerçekten araştırmaya başladım. Safe hangi platformda diye yazdım. Ekranda çıkan sonuçlara bakarken aslında aradığım şeyin platform olmadığını fark ettim.
Ben bir dizi aramıyordum.
Ben bir his arıyordum.
İçimde bir şey eksikti ve bunu başka şeylerle doldurmaya çalışıyordum. Bu farkındalık biraz canımı sıktı. Çünkü insan bazen ne aradığını bildiğini sanıyor ama aslında sadece kaybolduğunu fark ediyor.
Kayseri’nin gecesi daha da sessizleşmişti. Sokaktan geçen arabaların sesi bile uzak geliyordu. Ben ise ekranın ışığında kendi içime bakıyordum.
Safe hangi platformda?
Bu soru tekrar tekrar zihnimde dönüyordu. Sanki cevap bulsam her şey yerine oturacakmış gibi.
Ama öyle olmadı.
Hatırlanan bir yüz
O an bir sahne geldi gözümün önüne. Uzun zamandır düşünmediğim bir anıydı bu.
Bir arkadaşım vardı, birlikte çok vakit geçirirdik. Bir gün bana “Bazı şeyler izlenmez, yaşanır” demişti. O zamanlar bu cümleyi fazla anlamamıştım. Ama şimdi Safe ararken o söz kafamda yankılandı.
Belki de Safe bir platformda değil, bir duygunun içinde saklıydı.
O arkadaşla aramız zamanla açıldı. Hayat bizi farklı yerlere savurdu. Konuşmalar azaldı, mesajlar gecikti, sonra tamamen kesildi. İnsan böyle şeyleri önce fark etmiyor, sonra bir bakıyor ki artık hiç konuşmuyor.
İşte o boşluk, Safe sorusuyla birlikte yeniden ortaya çıktı.
Geceyle Yüzleşme
Telefon ekranı ve iç ses
Telefonu kapatmayı denedim ama olmadı. Çünkü ekran kapanınca düşünceler daha da açılıyordu.
Kendi kendime “Bu kadar abartılacak ne var?” dedim. Ama içimdeki ses buna inanmadı. Çünkü mesele Safe değildi. Mesele, benim sürekli bir şeyleri eksik hissetmemdi.
Bazen insan dışarıdan normal görünür ama içinde sürekli bir arayış vardır. Ben de öyleydim. Ne aradığımı bilmeden arıyordum.
Safe hangi platformda?
Soruyu bir kez daha söyledim. Bu sefer yüksek sesle. O an garip bir şekilde gülümsedim. Çünkü gerçekten komik gelmeye başladı; bir dizi adı, bir platform sorusu, ama içimde kopan fırtına bambaşkaydı.
Küçük bir fark ediş
O gece fark ettim ki ben çoğu şeyi yarım bırakıyorum. Duygularımı da, insanları da, kendimi de.
Bir şeye başlıyorum ama devamını getiremiyorum. Birine bağlanıyorum ama sonra uzaklaşıyorum. Bir şeye önem veriyorum ama sonra önemini kaybediyor gibi yapıyorum.
Safe ararken aslında kendi hayatımda “nerede kaldım?” sorusunu soruyordum.
Ve bu soru biraz canımı yaktı.
Kayseri’nin Sessizliği ve İçimdeki Gürültü
Şehrin dışarıdan görünmeyen yüzü
Kayseri dışarıdan sakin bir şehir gibi görünür. Düzenli, sessiz, kendine ait bir ritmi vardır. Ama gece olunca insanın içi daha çok konuşur.
O gece dışarı çıkıp yürüdüm. Soğuk hava yüzüme vurdukça düşünceler biraz dağılıyordu ama tamamen gitmiyordu.
Kafamın içinde tek bir şey vardı: Safe hangi platformda?
Ama artık bu soru bana gülünç gelmeye başlamıştı. Çünkü cevap bulsam bile içimdeki boşluğu doldurmayacağını biliyordum.
Bir bankta otururken
Bir bankta oturdum. Sokak lambasının ışığı yere soluk bir sarı bırakıyordu. İnsanlar geçiyordu, kimse kimseye bakmıyordu.
O an düşündüm: Herkes kendi Safe’ini mi arıyor?
Kimisi bir dizide, kimisi bir insanda, kimisi bir şehirde…
Ben ise ne aradığımı bile tam bilmiyordum.
Ama ilk kez bu kadar net hissettim: eksiklik dışarıda değil, içimdeydi.
Sabaha Yakın Bir Sessizlik
Uyumayan düşünceler
Eve döndüğümde saat çoktan ilerlemişti. Yatmaya çalıştım ama gözlerim kapanmadı. Çünkü zihnim konuşmaya devam ediyordu.
Safe hangi platformda?
Artık bu soru bir bilgi sorusu değil, bir alışkanlık gibi olmuştu.
Ama sonra bir şey değişti. Yavaş yavaş o sorunun gücü azaldı. Yerini başka bir düşünce aldı: “Ben neden sürekli bir şeylerin peşindeyim?”
Cevap bulamadım. Ama ilk kez bu sorudan kaçmadım.
Bir cümlenin ağırlığı
Bir ara telefonumun notlar kısmını açtım. Uzun zamandır yazmadığım şeyleri yazmak istedim.
“Bazı şeyleri bulmak için değil, anlamak için arıyoruz.”
Bu cümleyi yazınca içimde bir şey hafifledi.
Safe hangi platformda sorusu hâlâ vardı ama artık farklı bir anlam taşıyordu.
Son Değil, Devam Eden Bir Hikâye
Ertesi gün
Sabah uyandığımda her şey biraz daha sakin gibiydi. Ama tamamen geçmemişti. Çünkü bazı düşünceler bir gecede kaybolmaz.
Kahvaltı yaparken bile aklımın bir köşesinde aynı soru vardı. Ama artık onu bastırmıyordum.
Safe hangi platformda?
Bu soruyu artık bir eksiklik değil, bir hatırlatma gibi görmeye başlamıştım.
İçimde kalan iz
O gün anladım ki bazı soruların cevabı dışarıda yok. Bazı sorular, insanın kendini duyması için var.
Ben Safe’i bulmadım. Hangi platformda olduğunu da net bir şekilde hatırlamıyorum bile.
Ama kendimde başka bir şey buldum. Eksiklik hissinin bazen bir yön gösterdiğini, bazen de sadece durup düşünmemi sağladığını…
Kayseri’nin sıradan bir gününde başlayan bu küçük soru, içimde uzun zamandır görmediğim bir şeyi ortaya çıkardı.
Ve belki de en önemlisi, artık bazı şeyleri gerçekten hissetmeye başlamıştım.
İlginizi Çekebilecek İçerik: Safe dizi ne demek ?