Günlüğümde Kalan Bir Sayı: Cos 33 Kaç?
Bazen insanın hayatında bazı sayılar, sadece matematiksel bir karşılık olmaktan çıkıyor. Defterin kenarına sıkışmış bir not, yarım kalmış bir cümle ya da bir gecenin içine gömülmüş bir düşünce gibi kalıyor. Benim için “Cos 33 kaç?” tam olarak böyle bir şeye dönüştü. Kayseri’de soğuk bir akşamın içine karışmış, elimde kalem, önümde açık duran defter ve içimde çözemediğim bir sıkışıklıkla yazdığım bir soruydu sadece başta. Ama sonra her şeyin içine sızdı.
Kayseri’nin Soğuk Akşamında Başlayan Hikâye
O gün okuldan çıktığımda hava keskin bir bıçak gibi yüzüme çarpıyordu. Kayseri’nin kışı her zaman sert olur ama o gün sanki biraz daha fazla içime işliyordu. Ellerim cebimde, kulaklığımda düşük sesli bir şarkı, zihnimde ise yarım kalmış bir denklem vardı.
Üniversitede trigonometri dersi görüyorduk. Normalde sayılarla aram fena değildir ama o gün bir şeyler kopmuş gibiydi. Hocanın tahtaya yazdığı her şey birbirine bağlanıyor, sınıftaki herkes not alırken ben sanki dışarıdan izliyordum. Tahtada büyük harflerle “Cos 33” yazıyordu.
O an içimden sadece şunu geçirdim: Cos 33 kaç?
Basit bir soru gibi görünüyordu ama beynimde bir yere takıldı kaldı. Sanki cevabı bilmemek bir eksiklikmiş gibi hissettirdi.
Cos 33 Kaç? ve İçimdeki Boşluk
Eve döndüğümde defterimi açtım. Normalde ders notlarını düzenlerim, formülleri tekrar ederim ama o gün sadece o soruya baktım.
Cos 33 kaç?
Telefonu elime alıp hesap makinesine yazdım. Sonuç çıktı: yaklaşık 0.8387.
Ama garip olan şu ki, bu sayı bana hiçbir şey ifade etmedi. Bir anlamı yoktu gibi geldi. Sanki matematiksel olarak doğru ama duygusal olarak eksik bir cevaptı. Ben de defterin kenarına sadece şunu yazdım:
“0.8387… ama neden bu kadar eksik hissediyorum?”
O an fark ettim ki, mesele sayı değildi.
Bir İnsan, Bir Mesafe ve Bir Sessizlik
O haftalar biraz zor geçmişti. Birine söyleyemediğim şeyler birikiyordu içimde. Konuşmalar yarım kalıyor, mesajlar geç cevaplanıyor, göz göze geldiğimiz anlar eskisi kadar uzun sürmüyordu.
Bir akşam yürürken Kayseri’nin dar sokaklarında, kar taneleri yere düşerken, o soru yeniden zihnime geldi. Cos 33 kaç?
O an bunu sadece bir trigonometrik ifade gibi düşünmedim. Sanki aramızdaki mesafe de bir sayıydı. Yakın ama tam değil. Görünür ama dokunulmaz.
0.8387 gibi… Tam 1 değil, tam uzak da değil.
İşte o yüzden bu sayı içimde bir yere saplandı kaldı.
Defter Sayfalarında Kaybolan Düşünceler
Günler geçtikçe defterim bir tür ikinci dünya oldu benim için. Ders notlarıyla başlayan sayfalar, zamanla duyguların döküldüğü satırlara dönüştü.
“Bugün yine Cos 33 kaç diye düşündüm. Neden bu soru beni bırakmıyor bilmiyorum.”
Sonra bir başka sayfada şunu yazmışım:
“Belki de bazı cevaplar sayı değildir. Belki de bazı soruların cevabı, hissedilen şeydir.”
Kendi yazdıklarımı okurken bile garip bir şekilde kendime yabancılaşıyordum. Ama aynı zamanda çok da yakındım kendime. Sanki içimde iki kişi vardı: biri matematikle uğraşan, diğeri ise hiçbir formüle sığmayan duygularla boğuşan.
Cos 33 Kaç? Bir Anının İçine Saklanınca
Bir gün kütüphanede ders çalışırken yan masada oturan biri sürekli aynı soruya bakıyordu. Tesadüf bu ya, onun defterinde de “Cos 33 kaç?” yazıyordu.
İçimden gülümsedim. Aynı soruya takılan iki yabancı gibi hissettim kendimi.
Ama sonra fark ettim ki, herkesin bu soruya yüklediği şey farklı olabilir. Kimisi için sadece sınav sorusu, kimisi için bir formül, kimisi için de benim gibi bir duygunun başlangıcı.
Benim için o artık bir sayı değildi.
Bir duraktı.
Bir bekleyişti.
Bir suskunluktu.
Kayseri Sokaklarında Kendi İçime Yürümek
Kayseri’nin akşamları erken iner. Sokak lambaları yanarken insanlar evlerine çekilir. Ben ise çoğu zaman yürümeyi seçerim.
O yürüyüşlerden birinde, kulaklığımda hiçbir şey çalmıyordu. Sessizlik bile yeterince gürültülüydü.
Kendi kendime tekrar ettim:
Cos 33 kaç?
0.8387.
Ama sonra içimden başka bir ses yükseldi: “Peki ya sen kaçsın?”
O soruya cevap veremedim.
Çünkü bazı soruların cevabı yoktu. Ya da cevabı, insanın kendisiydi.
Bir Cevabın Yetmediği Yer
Zamanla anladım ki, beni rahatsız eden şey sayı değildi. O sayının kesinliğiyle benim içimdeki belirsizliğin çarpışmasıydı.
Cos 33 kaç diye sorduğumda aslında şunu soruyormuşum:
“Ben neredeyim?”
“Bu his nereye ait?”
“Bu uzaklık neden bu kadar tanıdık?”
0.8387 bana bir sonuç verdi ama bir çözüm vermedi.
Ve belki de hayatın en zor kısmı buydu: Sonuçları olup çözümleri olmayan şeyler.
Bir Gün Değişen Bakış
Bir sabah yine aynı defteri açtım. Sayfalar dolmuştu. Cos 33 kaç sorusu onlarca kez yazılmış, altı çizilmiş, yanına notlar eklenmişti.
Ama o gün farklıydım.
Sanki içimde bir şey yer değiştirmişti. O sayıya bakarken artık eksiklik hissetmiyordum.
0.8387 artık bir boşluk değil, bir denge gibi görünüyordu.
Tam değil ama tamamen uzak da değil.
Tıpkı bazı insanlar gibi.
Tıpkı bazı anılar gibi.
Toptankilit sayfamızı ziyaret ettiğiniz için teşekkürler. “Cos 33 kaç” hakkındaki düşüncelerinizi bizimle paylaşın!
Sonra Anladığım Şey
İlgili Makale: Cos 20 nasıl hesaplanır ?
Hayatın içinde bazı sorular vardır, cevabını bilmek hiçbir şeyi değiştirmez. Cos 33 kaç sorusu da benim için böyle oldu.
Bir formülün sonucu gibi başladı ama bir duygunun adı olarak kaldı.
Kayseri’nin soğuk akşamlarında, defter sayfalarının arasında, yürüdüğüm sokaklarda hep benimleydi.
Ve en sonunda şunu öğrendim:
Bazı sayılar sadece matematikte değil, insanın içinde de yaşar.